'17    No name one

Site spesific intervention, HAHmekan, Istanbul, 2017

duvarlarında binlerce dokunuş, yaslanış, kazara izler.
sığamama deneyimleri.
tekmeler, çarpmalar, parmak lekeleri...

-

thousands of touches, leans, accidental traces on the walls.

experiences of not fitting in.

kicks, bumps, finger prints... 

Yüzlerce insanın bir mekanda bıraktığı binlerce iz. Lekeleşmiş parmak izleri, sürtünmeler, ayak izleri, duvara sürten tırnaklar, ojeler ve kazalar. Sığamama deneyimleri. Bırakılan binlerce izin üzerini hangi rengi kullandığıma bakmadan boyadım. Elimde olan bütün renklerle kaza mahallini canlandırdım. 
Ardımızda bıraktığımız izleri ortaya çıkarmak bitmeyecek bir serüven gibiydi, yüzlerce insanla tanıştım onları boyarken. 
Binlerce temas kurdum, binlerce izle. Aslında o kadar çok sürtünüyoruz ve bir o kadar çok iz bırakıyoruz ki çevremize… Farketmeden oluyor çoğu. Bu odadaki bütün izler bir lekeydi mekanı ilk gördüğümde, sonra yavaşça leke olmaktan çıktılar. Bu işe ne isim koyacağımı bulamadım, o hane boş.

Biz de lekeleniyor muyuz bir diğeriyle her temas kurduğumuzda? Yoksa üzerimize bırakılan her iz görünmeyen bir hediye mi? Bazısı için belki bu lekeler bizi devamlı biz yapan bir yüke dönüşüyor? Gördüm ki her an, her yerde, herkesle sürekli temas halindeyiz ama çoğu zaman kaçınıyoruz bu temastan, bizi daha da ağırlaştırdığı için mi? Üzerimizde kalan izler belki de bizim kim olduğumuzu bize anlatıyor ve görünür oluyoruz. Kendimizle karşılaşıyoruz temas ettikçe. 

 

 

duvar üzerine renkli kalem, pastel, marker ve kömür, mekana özgü müdahale

color pencil, pastel, marker and charcoal on wall, site-specific intervention